VlekVanToon

De vlek van Toon …


Trouwe bezoekers van de skeelerbaan in Stevensbeek hebben het inmiddels wel gemerkt.
De baan wordt al geruime tijd opgesierd met een wit uitgeslagen stuk asfalt. Sommigen onder ons zouden graag willen weten hoe dit tot stand is gekomen en vooral wat de diepere bedoeling hierachter is. Welnu, laten wij u eens een kijkje gunnen in de diepere zieleroerselen van ons bestuur en dan vooral een bepaald aanhangend lid.

Het begon allemaal op een mooie zonnige zaterdagochtend in April. Een bekend lid van de vereniging en tevens onze voorzitter was niet meer bij machte om de belijning van het grote ovaal te onderscheiden van de rest van het asfalt. Dat het hier handelt om de leeftijdsverschijnselen van onze voorzitter, dan wel het verminderen van de kwaliteit van het reeds lang geleden aangebrachte verf, dat laten we even in het midden.

Maar een wens van een gewaardeerd en tevens voorzittend lid wordt niet genegeerd, en dus kwam er een commissie in ons leven die zich ging bezig houden met het opwaarderen van het lijnenspel op ons baangebeuren. Deze commissie, bestaande uit slechts een lid en bekend onder de naam Toon, ging voortvarend te werk. Er werd koffie gezet, koek genuttigd, nagedacht, geslapen en weer opgestaan. Alles in willekeurige volgorde. Maar al snel werd duidelijk dat een dergelijk project niet zomaar door een persoon uitgevoerd kon worden. Er was uitbreiding nodig in de vorm van een leideruitvoerdermeewerkendvoormanmanager om onze Toon enigszins zijn zware taak te laten verlichten. Gelukkig dat onze vereniging bestaat uit meerdere leden, en er werd dan ook al snel een vrijwilliger aangewezen die geacht werd om assistentie te verlenen aan onze lijnentrekker. Deze persoon, meestal niet luisterend naar de naam Louis, zag zichzelf het probleem eens aan en bedacht toen een even eenvoudige als ook geniale oplossing. Laten we gewoon beginnen en we zien wel wanneer de verf op is. Niet wetende welk een profetische woorden hierin verscholen lagen. Welnu, woorden zijn 1 ding, maar daden zijn toch het andere, en dus werd het tijd om te beginnen. De verf was aangeschaft, het plan was verzonnen, en de regen was eindelijk gestopt. Nou ja, niet helemaal. Het plan was wel verzonnen, maar zou het ook werken in de praktijk. Dat zou snel genoeg blijken. We hadden genoeg oefenruimte tot onze beschikking omdat een bepaald plateau, wat velen van jullie zo goed kennen omdat daar onlangs een boarding omheen is gezet, ook van een fiks aantal strepen voorzien moest worden. En niet zomaar strepen, nee, dat moest geheel gebeuren volgens het reglement van het ISHN, oftewel het International Skate Inline Hockey. Of zoiets. Dat vereiste dus een gepas en gemeet want er moesten kleine cirkels, grote cirkels, halve cirkels en gevulde cirkels komen. En nog een grote verzameling lijnstukken die allemaal in een bepaalde verhouding tot elkaar en tot de houten omlijsting van de baan moesten staan. En dat was nou net waar we de aanloop tot de in de aanhef genoemde vlek gingen inleiden. Want wat gebeurd er met de psyche van een mens als je ontdekt dat de eerste getrokken lijn krom is, de tweede getrokken lijn iets minder krom is, en de derde getrokken lijn met enige vorm van fantasie op een rechte lijn begint te gelijken ? Juist, deze psyche van de mens begint neigingen van overmoed te vertonen. Zoiets in de trant van, wij beginnen de slag te pakken te krijgen, wij kunnen dit steeds beter en dus sneller. Jawel, maar dan komt er een ander spreekwoord om de hoek kijken en dat heeft iets te maken met de hoogmoed die voor de val komt. En die val zou komen. Want na een dag van hard werken was de belijning op het hockeyveld klaar en af, en moe maar voldaan keken de Toon en Louis elkaar aan en spraken af om dan gelijk maar de volgende dag de grote ovale baan van lijnranden te voorzien. En wanneer Toon en Louis iets afspreken dan doen ze dat niet zoals regeringsleiders dat doen, nee, ze stonden er daadwerkelijk weer de volgende dag. Vol goede moed, maar onbewust ook met een portie overmoed. Want die rechte lijn, dat moest en zou geautomatiseerd worden. Daartoe hadden we het lid Mayoni zo ver gekregen om mee te werken. Zij werd achter een karretje gezet, de pot met verf op dat karretje, de kwast in de vaardige hand van Toon, en Louis zou een heen-en-weer gaand schouwspel creëren van kwastgeleidingsbalkjes. Aldus geschiede. En de eerste vijftig meter ging ook als een trein. Het balkje word door Louis tot op de centimeter nauwkeurig geplaatst, de verfpot werd op het karretje naast de balk gereden en Toon hoefde enkel en alleen de kwast te dopen en de lijn te zetten. Simpel, eenvoudig, doeltreffend en vooral snel. Maar dankzij die snelheid was de verf ook snel op en diende weer aangevuld te worden. Tja, en wat er toen gebeurde daalde als een gigantisch witte vlek neder over het zo maagdelijk zwarte van ons asfalt. De bus met verf viel om en de zwaartekracht deed direct z’n werk. Ons Toon was gelukkig te sprakeloos voor woorden over het gebeurde zodat we niet gebruik hoeven te maken van het lelijkewoordenwoordenboek. Maar het uur daarna hebben we besteed aan het verwijderen, voorzover mogelijk dan, van de gigantische klodder, iets wat tot op heden bijna gelukt is maar net niet helemaal. En zo is het dus gekomen, daarom ligt er op vijftig meter afstand van de start “de vlek van Toon”.

print

Volg nieuws

Vul je E-mailadres in om in te schrijven voor het nieuws en E-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 64 andere abonnees

Archief

Sponsors

SVS Stevensbeek

ADRES

  • Clubgebouw SVS
  • Stevensbeekseweg 5
  • 5845 ER Stevensbeek

CONTACT

  • E-mail: svs@svsskeeler.nl
  • Telefoon: 06-33308940
  • (clubhuis: 0485-383195)